Knutsel mee met ateljee heksenfee!

– verras je gasten met een originele servettenring en geef je tafel een persoonlijke toets! –

Laat je volledig gaan met deze super eenvoudige servettenringen. Ook leuk voor kindjes om te maken. Wij maakten ze voor de kersttafel maar je kan ze voor elke gelegenheid maken. Zomaar als er vrienden of familie komen eten, met de naam van je gasten erop, in frisse tinten geel en groen voor de Paastafel, met een gedichtje voor op de communie- of lentefeesttafel, voor je picknick, met oude foto’s die je eerst afdrukt (op niet al te dik papier),… Als je ze ook aan de binnenkant bekleedt zijn ze vrij stevig en prima te hergebruiken voor een volgend feestje. Of je kan elk van je gasten zijn persoonlijke servettenring mee naar huis laten nemen…

 

Wij maakten deze. De papiertjes (patroontjes en woordjes) komen vooral uit oude tijdschriften.

 

En zo maak je ze:

kleine noot: wie nog geen vernislijm in huis heeft: wij hebben er van décopatch, te vinden in de meeste knutselwinkels. Een pot gaat jaren mee en kan je echt voor heel veel dingen gebruiken. Je kan er zo goed als alles mee beplakken en zo een nieuw leven geven. Wel opletten voor de kleren. Het is niet-giftige lijm maar laat wel harde vlekjes achter, dus een oud hemd is niet overbodig.

kleine tweede noot: stap 3 is van cruciaal belang als je geen rimpels in je papier wilt. Ik merk dat vooral tijdschriftpapier geneigd is om te rimpelen bij het drogen. Als je het eerst gewoon plakt en pas een eindlaag erop doet als het helemaal droog is, zou het goed moeten komen.

Veel knutselplezier!


Tags: , ,
Categorie: communie & lentefeest, DIY, ECO-logisch, knutsel mee met ateljee heksenfee
naar de reacties...

Een nieuw jaar, nieuwe mogelijkheden…

Een tijdje terug vroeg ik op mijn facebookpagina hoe jullie ideale kaartje er uit zou zien. Welk kaartje jij graag in je bus zou vinden. Er kwamen twee reacties op. En naar mijn aanvoelen niet toevallig. Eén iemand poste een quote. Een quote die toevallig al ongeveer 2 jaar aan mijn raam hangt in de keuken. Om mezelf er aan te herinneren me te focussen op de mogelijkheden. En me niet te laten leiden door de angst en alle andere niet zo prettige gevoelens die onzekerheid met zich meebrengt. Na twee jaar is het nog altijd nodig dat ik eraan herinnerd word. Onzekerheid blijft eng vind ik. Nu, waarschijnlijk zal ik dat ook altijd eng vinden. Na twee jaar oefenen met vliegen voelt het nog altijd zo eng om te springen. Maar ik ben ook aan het leren om niet zo streng voor mezelf te zijn, en alle stapjes en sprongen van mezelf te waarderen.

 

Ziehier mijn keukenraam met de quote. Hij kan trouwens dringend een poetsbeurt gebruiken. Maar dat terzijde…

quote

 

De tweede reactie op mijn vraag was een beeld. Het beeld van een uiltje en een maan. Een beeld waar ik me onmiddellijk door aangesproken voelde. Nu, hoogstwaarschijnlijk is het beeld dat ik in mijn hoofd heb iets helemaal anders dan het beeld van de lieve dame die reageerde. Zo gaat dat met beelden. Dat is ook de reden waarom ik zo graag boeken lees. Je krijgt beelden aangereikt met de totale vrijheid om ze voor je te zien met je eigen verbeelding. Maar goed, ik wil niet afdwalen. Het beeld van het uiltje met de maan dus…

Ik weet niet of het toeval is (we gaan hier eventjes de hele filosofische discussie overslaan, over wat toeval is en of toeval wel bestaat en zo. Dit zou ons veel te ver leiden vrees ik.) maar sinds ik besloten heb mijn oude werk achter mij te laten en tijd te nemen om opnieuw mijn weg te vinden, kom ik steeds maar vogels tegen in mijn leven. Soms lijkt het alsof de vogels in het universum mij willen uitnodigen om te gaan vliegen. Precies alsof ze zeggen “kom nu maar, het is echt niet zo eng als het lijkt” en “Je kan het, echt wel”. Het kan natuurlijk ook mijn verbeelding zijn, maar toch. En ik heb het dan echt niet over een merel of een koolmeesje in de tuin zien vliegen. Dat zag ik vroeger ook al :-). Ik heb het over vogels die langs het raam blijven hangen op toch wel heel specifieke momenten. Over een uil die tegen onze auto vliegt en er even op komt rusten. Over herhaaldelijk op de rem moeten staan omdat er een vogel rakelings voor de voorruit vliegt. Zo echt grote vogels ook.

Nu, voordat jullie denken dat ik ze zie vliegen, ik weet dus niet of het toeval is of niet. Ik weet niet of het mijn verbeelding is, of het universum die mij iets wil zeggen. Maar dan komen we weer terug bij de woorden “when nothing is sure, everything is possible”. Dus ook dit. En efkes terzijde, ik ben echt wel vrij down to earth :-).

 

Toeval of geen toeval, dit wilde gemaakt worden…

wenskaart inspiratie quote

 

En nu, bij het begin van 2018, staat dit thema terug meer op de voorgrond. Maar ik weet wel één iets zeker. Dat ik wil blijven creëren en (hopelijk) inspireren. Ik ben vastberaden om Ateljee Heksenfee verder te laten groeien, op mijn manier. Ik wens iedereen een boeiend 2018, vol vertrouwen in alle mogelijkheden die voor je liggen.


Tags: ,
Categorie: illustratie, inspiratie, wenskaarten
naar de reacties...

kleine wondertjes worden groot…

-over lieve metekindjes, geboortekaartjes en waar blijft de tijd-

In de loop van 2016 groeide er een collectie geboortekaartjes uit mijn pen. Niet dat dat een strak plan was, het gebeurde eerder. Ik had er enorm veel plezier in en dus volgde ik maar mijn gevoel. Bij het maken van een geboortekaartje verloor ik alle gevoel van tijd. Ik had toen eindelijk pas goed door wat de vrouw in de workshop ‘voorkom een burn-out’ bedoelde met zoek werk waarbij je een groot deel van de tijd in de flow bent. Dat ik dat pas doorhad na de burn-out, dat gaan we maar even negeren…

Toen in de loop van datzelfde jaar een lieve vriendin aankondigde dat ze zwanger was, zag ik mijn kans op een proefkonijn. Nu, ik was in de eerste plaats gewoon heel blij voor haar. Dat idee van dat proefkonijn ontstond wat later toen mijn collectie geboortekaartjes al serieus uitgebreid was en ik mijn plan om er een onderneming rond op te starten concreter werd.

Goed, dus ergens in 2016 vroeg ik mijn lieve vriendin of ik hun geboortekaartje mocht ontwerpen. Ik wilde nog eens van begin tot einde mijn manier van werken uittesten. En natuurlijk wilde ik dat gewoon ook echt graag doen voor haar. Kwestie dat je hier niet denkt dat ik puur aan mijn eigen denk ;-). Nu, ik had toen nog geen website online staan, had nog geen facebookpagina en geen instagram. Ateljee Heksenfee was al heel levendig in mezelf maar voor de buitenwereld nog onbestaande. Ik voelde me eigenlijk een beetje samen zwanger met mijn lieve vriendin. Zij van haar tweede kindje, ik van mijn project dat aan het groeien was. O ja, hoewel ze dat natuurlijk even met de papa moest bespreken, was het antwoord ja. En blij dat ik was!

hoe het geboortekaartje ontstond…

Op een goeie woensdagnamiddag was ik thuis aan het tekenen met mijn eigen kinderen. Ik kreeg plots een ingeving en tekende met een pennetje een familie giraffen op een printpapiertje. Ik dacht aan het gezin van mijn lieve vriendin en op de een of andere manier vond ik dat zo goed bij hen passen. De tekeningen werden ingescand, bewerkt en in een geboortekaartje gegoten. Ik stuurde haar een mailtje met een dozijn voorbeelden van geboortekaartjes waaronder het giraffenkaartje. Ik vertelde er wel niet bij dat het giraffenkaartje gemaakt was met hen in mijn achterhoofd. Ze waren tot slot mijn proefkonijnen he ;-).

Toen ik eerst maar geen antwoord kreeg voelde mijn innerlijke criticus zijn kans om toe te slaan (jeweetwel “zie wel, ze vinden het maar niks he, wat dacht je nu, wie gaat er nu een geboortekaartje van u willen”, en nog meer van dat soort zever waar je best niet te veel belang aan hecht. Dat mijn lieve vriendin gewoon niet zo vaak haar mails bekijkt was ik eventjes vergeten…). Dus toen ze vertelde dat het echt al een mooie collectie was, dat er echt verschillende kaartjes waren dat ze heel tof vonden en dat het nog moeilijk kiezen zou worden, toen was ik toch een beetje opgelucht.

En rarara… welk kaartje werd het uiteindelijk? Het giraffenkaartje! Er werd nog wat gepuzzeld met kleuren en lettertypes, tot de mama en de papa helemaal tevreden waren. In tussentijd hadden ze mij de vraag gesteld of ik meter wilde worden. Tuurlijk wilde ik dat! En toen was ik niet meer te stoppen. Ik ging helemaal uit de bol met giraffen. Ik maakte een ontwerp voor de suikerbonendoosjes, maakte kadootjes in het giraffenthema, iets voor grote zus, iets voor lieve Wout, en later een bedankkaartje (zonder giraffen, het thema wat tegen dan al wat uitgemolken vrees ik :-)).

 

geboortekaartje suikerbonen bedankkaartje

 

En nu over mijn metekindje en waar de tijd blijft…

In augustus 2016 werd een lieve, kleine, schattige Wout geboren. Echt zo’n snoezig lief manneke. Met keicool punkhaar. Tussen toen en nu zitten zoveel stappen. Van borstvoeding naar pap en flessen, rollen, spelen, kruipen, een eerste verjaardag, stappen, naar de creche, van donker punkhaar naar blonde steile haartjes,… Allemaal stapjes waarvan ik nu en dan een beetje mocht meegenieten. En dan kijk je naar de kalender en zie je dat het al bijna 2018 is. Hoogtijd om die lieve Wout en plekje op de blog te geven! Ik hoop dat de lieve ouders nog weten dat ze mij hiervoor toestemming hebben gegeven in 2016 ;-).


Tags:
Categorie: geboortekaartjes, illustratie, kadootjes
naar de reacties...