Hoe het begon met de geboortekaartjes…

Het prille begin

Toen wij ons eerste kindje verwachtten was ik van heel veel dingen zeker. Meestal is dit bij mij niet het geval. Ik ben echt een eeuwige twijfelaar, maar toen dus niet. Ik wist zeker dat het een jongen zou zijn en dat hij Merlijn ging noemen (blijkt achteraf te kloppen :-)). Dat als het kon we gingen bevallen in een geboortehuis waar je mag kiezen hoe je zit of staat, dat we voor herbruikbare luiers zouden kiezen (wij werden goed geholpen bij doekjes en broekjes), dat ik borstvoeding zou geven en dat ik hem heel vaak heel dicht bij mij zou dragen. Gelukkig had ik zo’n fijne baby die met al die dingen goed meewerkte…

Het geboortekaartje moest iets helemaal van ons worden. Mijn unieke kleine wondertje wilde ik op onze manier voorstellen. Het werd dit:

geboortekaartje en geboortesuiker Merlijn wil eventjes niet laden

Mijn technische kennis van ontwerpprogramma’s liet toen nog te wensen over maar dat hield me niet tegen om een kaartje te maken dat naar mijn gevoel juist zat. Rechtsonder de schets voor het kaartje dat je linksboven ziet. Voor de geboortesuiker maakte ik kleine kommetjes in klei. Ik volgde dat jaar keramiek aan de academie en het thema was toen ‘de kom’. Voor mij symbool van geborgenheid en iemand welKOM heten. Ik stempelde aan de binnenkant ‘welkom op de wereld’ en prikte er een gaatje in waar het naamkaartje aan gehangen kon worden.

Een dik jaar later was onze tweede spruit op komst. Deze keer dik overtuigd dat het een meisje ging zijn en ze Juno zou heten. Wederom was mijn gevoel juist. Ook zij werkte prima mee met de keuzes van de mama (buiten doorslapen, van een fles drinken en huilen met een aanvaardbaar aantal decibels ;-)). Ook voor ons lieve meisje wilden we een uniek geboortekaartje. En het moest niet alleen uniek zijn, het moest ook passen bij het geboortekaartje van Merlijn. Deze keer werd het dit:

Ik maakte terug een gezinsportretje. Voor de suikerbonen werden het kommetjes van papier-mach├ę (ik toon later nog eens hoe ik die maakte). Voor de afwerking zocht ik japanse papiertjes uit die zo goed mogelijk bij het kaartje pasten. Daarvoor spendeerde ik heel wat tijd in deze heerlijke winkel. Ik maakte een stempel voor rond het adres op de enveloppen (eigenlijk was het met goud gestempeld op rode enveloppen maar ik had toen betere dingen te doen dan foto’s te nemen van enveloppen).

En toen had ik de microbe te pakken. Naar mijn gevoel had ik wel nog ontelbare geboortekaartjes in mij. Elk kaartje staat te popelen om een klein, uniek wondertje welkom te heten op deze wereld. En ik ben echt niet van plan om al die kleintjes zelf te maken en op te voeden ;-).

 


Tags: ,
Categorie: geboortekaartjes