kleine wondertjes worden groot…

-over lieve metekindjes, geboortekaartjes en waar blijft de tijd-

In de loop van 2016 groeide er een collectie geboortekaartjes uit mijn pen. Niet dat dat een strak plan was, het gebeurde eerder. Ik had er enorm veel plezier in en dus volgde ik maar mijn gevoel. Bij het maken van een geboortekaartje verloor ik alle gevoel van tijd. Ik had toen eindelijk pas goed door wat de vrouw in de workshop ‘voorkom een burn-out’ bedoelde met zoek werk waarbij je een groot deel van de tijd in de flow bent. Dat ik dat pas doorhad na de burn-out, dat gaan we maar even negeren…

Toen in de loop van datzelfde jaar een lieve vriendin aankondigde dat ze zwanger was, zag ik mijn kans op een proefkonijn. Nu, ik was in de eerste plaats gewoon heel blij voor haar. Dat idee van dat proefkonijn ontstond wat later toen mijn collectie geboortekaartjes al serieus uitgebreid was en ik mijn plan om er een onderneming rond op te starten concreter werd.

Goed, dus ergens in 2016 vroeg ik mijn lieve vriendin of ik hun geboortekaartje mocht ontwerpen. Ik wilde nog eens van begin tot einde mijn manier van werken uittesten. En natuurlijk wilde ik dat gewoon ook echt graag doen voor haar. Kwestie dat je hier niet denkt dat ik puur aan mijn eigen denk ;-). Nu, ik had toen nog geen website online staan, had nog geen facebookpagina en geen instagram. Ateljee Heksenfee was al heel levendig in mezelf maar voor de buitenwereld nog onbestaande. Ik voelde me eigenlijk een beetje samen zwanger met mijn lieve vriendin. Zij van haar tweede kindje, ik van mijn project dat aan het groeien was. O ja, hoewel ze dat natuurlijk even met de papa moest bespreken, was het antwoord ja. En blij dat ik was!

hoe het geboortekaartje ontstond…

Op een goeie woensdagnamiddag was ik thuis aan het tekenen met mijn eigen kinderen. Ik kreeg plots een ingeving en tekende met een pennetje een familie giraffen op een printpapiertje. Ik dacht aan het gezin van mijn lieve vriendin en op de een of andere manier vond ik dat zo goed bij hen passen. De tekeningen werden ingescand, bewerkt en in een geboortekaartje gegoten. Ik stuurde haar een mailtje met een dozijn voorbeelden van geboortekaartjes waaronder het giraffenkaartje. Ik vertelde er wel niet bij dat het giraffenkaartje gemaakt was met hen in mijn achterhoofd. Ze waren tot slot mijn proefkonijnen he ;-).

Toen ik eerst maar geen antwoord kreeg voelde mijn innerlijke criticus zijn kans om toe te slaan (jeweetwel “zie wel, ze vinden het maar niks he, wat dacht je nu, wie gaat er nu een geboortekaartje van u willen”, en nog meer van dat soort zever waar je best niet te veel belang aan hecht. Dat mijn lieve vriendin gewoon niet zo vaak haar mails bekijkt was ik eventjes vergeten…). Dus toen ze vertelde dat het echt al een mooie collectie was, dat er echt verschillende kaartjes waren dat ze heel tof vonden en dat het nog moeilijk kiezen zou worden, toen was ik toch een beetje opgelucht.

En rarara… welk kaartje werd het uiteindelijk? Het giraffenkaartje! Er werd nog wat gepuzzeld met kleuren en lettertypes, tot de mama en de papa helemaal tevreden waren. In tussentijd hadden ze mij de vraag gesteld of ik meter wilde worden. Tuurlijk wilde ik dat! En toen was ik niet meer te stoppen. Ik ging helemaal uit de bol met giraffen. Ik maakte een ontwerp voor de suikerbonendoosjes, maakte kadootjes in het giraffenthema, iets voor grote zus, iets voor lieve Wout, en later een bedankkaartje (zonder giraffen, het thema wat tegen dan al wat uitgemolken vrees ik :-)).

 

geboortekaartje suikerbonen bedankkaartje

 

En nu over mijn metekindje en waar de tijd blijft…

In augustus 2016 werd een lieve, kleine, schattige Wout geboren. Echt zo’n snoezig lief manneke. Met keicool punkhaar. Tussen toen en nu zitten zoveel stappen. Van borstvoeding naar pap en flessen, rollen, spelen, kruipen, een eerste verjaardag, stappen, naar de creche, van donker punkhaar naar blonde steile haartjes,… Allemaal stapjes waarvan ik nu en dan een beetje mocht meegenieten. En dan kijk je naar de kalender en zie je dat het al bijna 2018 is. Hoogtijd om die lieve Wout en plekje op de blog te geven! Ik hoop dat de lieve ouders nog weten dat ze mij hiervoor toestemming hebben gegeven in 2016 ;-).


Tags:
Categorie: geboortekaartjes, illustratie, kadootjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *