kleine wondertjes worden groot…

-over lieve metekindjes, geboortekaartjes en waar blijft de tijd-

In de loop van 2016 groeide er een collectie geboortekaartjes uit mijn pen. Niet dat dat een strak plan was, het gebeurde eerder. Ik had er enorm veel plezier in en dus volgde ik maar mijn gevoel. Bij het maken van een geboortekaartje verloor ik alle gevoel van tijd. Ik had toen eindelijk pas goed door wat de vrouw in de workshop ‘voorkom een burn-out’ bedoelde met zoek werk waarbij je een groot deel van de tijd in de flow bent. Dat ik dat pas doorhad na de burn-out, dat gaan we maar even negeren…

Toen in de loop van datzelfde jaar een lieve vriendin aankondigde dat ze zwanger was, zag ik mijn kans op een proefkonijn. Nu, ik was in de eerste plaats gewoon heel blij voor haar. Dat idee van dat proefkonijn ontstond wat later toen mijn collectie geboortekaartjes al serieus uitgebreid was en ik mijn plan om er een onderneming rond op te starten concreter werd.

Goed, dus ergens in 2016 vroeg ik mijn lieve vriendin of ik hun geboortekaartje mocht ontwerpen. Ik wilde nog eens van begin tot einde mijn manier van werken uittesten. En natuurlijk wilde ik dat gewoon ook echt graag doen voor haar. Kwestie dat je hier niet denkt dat ik puur aan mijn eigen denk ;-). Nu, ik had toen nog geen website online staan, had nog geen facebookpagina en geen instagram. Ateljee Heksenfee was al heel levendig in mezelf maar voor de buitenwereld nog onbestaande. Ik voelde me eigenlijk een beetje samen zwanger met mijn lieve vriendin. Zij van haar tweede kindje, ik van mijn project dat aan het groeien was. O ja, hoewel ze dat natuurlijk even met de papa moest bespreken, was het antwoord ja. En blij dat ik was!

hoe het geboortekaartje ontstond…

Op een goeie woensdagnamiddag was ik thuis aan het tekenen met mijn eigen kinderen. Ik kreeg plots een ingeving en tekende met een pennetje een familie giraffen op een printpapiertje. Ik dacht aan het gezin van mijn lieve vriendin en op de een of andere manier vond ik dat zo goed bij hen passen. De tekeningen werden ingescand, bewerkt en in een geboortekaartje gegoten. Ik stuurde haar een mailtje met een dozijn voorbeelden van geboortekaartjes waaronder het giraffenkaartje. Ik vertelde er wel niet bij dat het giraffenkaartje gemaakt was met hen in mijn achterhoofd. Ze waren tot slot mijn proefkonijnen he ;-).

Toen ik eerst maar geen antwoord kreeg voelde mijn innerlijke criticus zijn kans om toe te slaan (jeweetwel “zie wel, ze vinden het maar niks he, wat dacht je nu, wie gaat er nu een geboortekaartje van u willen”, en nog meer van dat soort zever waar je best niet te veel belang aan hecht. Dat mijn lieve vriendin gewoon niet zo vaak haar mails bekijkt was ik eventjes vergeten…). Dus toen ze vertelde dat het echt al een mooie collectie was, dat er echt verschillende kaartjes waren dat ze heel tof vonden en dat het nog moeilijk kiezen zou worden, toen was ik toch een beetje opgelucht.

En rarara… welk kaartje werd het uiteindelijk? Het giraffenkaartje! Er werd nog wat gepuzzeld met kleuren en lettertypes, tot de mama en de papa helemaal tevreden waren. In tussentijd hadden ze mij de vraag gesteld of ik meter wilde worden. Tuurlijk wilde ik dat! En toen was ik niet meer te stoppen. Ik ging helemaal uit de bol met giraffen. Ik maakte een ontwerp voor de suikerbonendoosjes, maakte kadootjes in het giraffenthema, iets voor grote zus, iets voor lieve Wout, en later een bedankkaartje (zonder giraffen, het thema wat tegen dan al wat uitgemolken vrees ik :-)).

 

geboortekaartje suikerbonen bedankkaartje

 

En nu over mijn metekindje en waar de tijd blijft…

In augustus 2016 werd een lieve, kleine, schattige Wout geboren. Echt zo’n snoezig lief manneke. Met keicool punkhaar. Tussen toen en nu zitten zoveel stappen. Van borstvoeding naar pap en flessen, rollen, spelen, kruipen, een eerste verjaardag, stappen, naar de creche, van donker punkhaar naar blonde steile haartjes,… Allemaal stapjes waarvan ik nu en dan een beetje mocht meegenieten. En dan kijk je naar de kalender en zie je dat het al bijna 2018 is. Hoogtijd om die lieve Wout en plekje op de blog te geven! Ik hoop dat de lieve ouders nog weten dat ze mij hiervoor toestemming hebben gegeven in 2016 ;-).


Tags:
Categorie: geboortekaartjes, illustratie, kadootjes

Hoe het begon met de geboortekaartjes…

Het prille begin

Toen wij ons eerste kindje verwachtten was ik van heel veel dingen zeker. Meestal is dit bij mij niet het geval. Ik ben echt een eeuwige twijfelaar, maar toen dus niet. Ik wist zeker dat het een jongen zou zijn en dat hij Merlijn ging noemen (blijkt achteraf te kloppen :-)). Dat als het kon we gingen bevallen in een geboortehuis waar je mag kiezen hoe je zit of staat, dat we voor herbruikbare luiers zouden kiezen (wij werden goed geholpen bij doekjes en broekjes), dat ik borstvoeding zou geven en dat ik hem heel vaak heel dicht bij mij zou dragen. Gelukkig had ik zo’n fijne baby die met al die dingen goed meewerkte…

Het geboortekaartje moest iets helemaal van ons worden. Mijn unieke kleine wondertje wilde ik op onze manier voorstellen. Het werd dit:

geboortekaartje en geboortesuiker Merlijn wil eventjes niet laden

Mijn technische kennis van ontwerpprogramma’s liet toen nog te wensen over maar dat hield me niet tegen om een kaartje te maken dat naar mijn gevoel juist zat. Rechtsonder de schets voor het kaartje dat je linksboven ziet. Voor de geboortesuiker maakte ik kleine kommetjes in klei. Ik volgde dat jaar keramiek aan de academie en het thema was toen ‘de kom’. Voor mij symbool van geborgenheid en iemand welKOM heten. Ik stempelde aan de binnenkant ‘welkom op de wereld’ en prikte er een gaatje in waar het naamkaartje aan gehangen kon worden.

Een dik jaar later was onze tweede spruit op komst. Deze keer dik overtuigd dat het een meisje ging zijn en ze Juno zou heten. Wederom was mijn gevoel juist. Ook zij werkte prima mee met de keuzes van de mama (buiten doorslapen, van een fles drinken en huilen met een aanvaardbaar aantal decibels ;-)). Ook voor ons lieve meisje wilden we een uniek geboortekaartje. En het moest niet alleen uniek zijn, het moest ook passen bij het geboortekaartje van Merlijn. Deze keer werd het dit:

Ik maakte terug een gezinsportretje. Voor de suikerbonen werden het kommetjes van papier-maché (ik toon later nog eens hoe ik die maakte). Voor de afwerking zocht ik japanse papiertjes uit die zo goed mogelijk bij het kaartje pasten. Daarvoor spendeerde ik heel wat tijd in deze heerlijke winkel. Ik maakte een stempel voor rond het adres op de enveloppen (eigenlijk was het met goud gestempeld op rode enveloppen maar ik had toen betere dingen te doen dan foto’s te nemen van enveloppen).

En toen had ik de microbe te pakken. Naar mijn gevoel had ik wel nog ontelbare geboortekaartjes in mij. Elk kaartje staat te popelen om een klein, uniek wondertje welkom te heten op deze wereld. En ik ben echt niet van plan om al die kleintjes zelf te maken en op te voeden ;-).

 


Tags: ,
Categorie: geboortekaartjes

Kleur mee met Ateljee Heksenfee!

– van droom naar geboorte(kaartje) –

Er werd hier geschreven en geschrapt. Nog eens geschreven en terug geschrapt.

Een jaar was ik intensief bezig met de groei van mijn ‘kindje’. Vol verwachting en spanning om het geboren te laten worden. En toen was het zover. Tijd om helemaal naar buiten te komen!

Maar hoe kondigde ik het aan? De ene tekst leek te lang (“de mensen zijn al lang weggeklikt”), de andere te persoonlijk (“me kwetsbaar opstellen is nog een werkpunt ;-)”), te saai, te serieus,… En als er al eens goeie woorden leken te komen was het in de auto terwijl ik aan het stuur zat…

Tot ik dacht foert met de woorden, we doen het met een kaartje! Want hoe kondig je de geboorte van iets aan? Met een geboortekaartje natuurlijk! (Trouwens, moest je het nog niet doorhebben, geboortekaartjes kan je dus bij mij bestellen ;-))

TADAAAA!!!!

geboortekaartje Ateljee Heksenfee wil precies niet laden

En geen suikerbonen maar een bijpassende kleurplaat! Dus mensen, groot en klein, print de boel af (als het even kan op gerecycleerd papier of op de achterkant van een blad dat je niet meer nodig hebt), haal je mooiste kleurtjes boven en laat je volledig gaan. Als je dan nog eens je mooie kunstwerk aan het raam (aan de straatkant wel te verstaan) plakt, krijg ik er extra reclame bij kan iedereen je kleurkunsten bewonderen!

kleurplaat ateljee heksenfee wil precies niet laden

KLEUR JE MEE MET ATELJEE HEKSENFEE?

Nu we aan het einde van dit bericht zijn kan ik toch nog efkes serieus worden (de niet geïnteresseerden zijn al lang vertrokken). Ik ben zo verschrikkelijk dankbaar dat ik op mijn eigen tempo en eigen manier kan opstarten waar ik al zo lang van droom (maar nooit durfde). Ik zou niet tot hier geraakt zijn zonder al die mensen die in mij geloven, die me geholpen hebben om te leren geloven in mezelf en mij een duwtje in de rug geven op de momenten dat ik het geloof in mijzelf even terug kwijt ben (en geloof me, dat gebeurt zo wel nu en dan). Dus dankjewel en hopelijk tot gauw!

Katrien

Oja, als het nog niet zo duidelijk is wat Ateljee Heksenfee is en doet: op de home-pagina vind je meer info. En snuffel gerust eens rond op mijn website. Er ontbreekt wel nog heel wat info. De komende weken werk ik hard om de praktische kant van de zaak verder uit te werken. En om jullie te tonen waarvoor jullie allemaal bij mij terecht kunnen. Vragen, onduidelijkheden en suggesties mag je me steeds mailen: katrien@ateljeeheksenfee.be.

Bewaren

Bewaren

Bewaren


Tags: , ,
Categorie: Kleur mee met Ateljee Heksenfee