De postelf

– een kleine moeite voor een wereld van verschil –

Wie mij op instagram volgt kon al zien dat ik vorige week elke avond bezig was met een geheim projectje. Het kwam zo. Eerst ontdekte ik de boekenelfjes op instagram. Ik was direct verliefd op het idee. Elfjes die stiekem boeken verstoppen zodat ze gevonden kunnen worden. Wie kan daar nu tegen zijn? Ik weet niet meer hoe het kwam maar op een bepaald moment dacht ik, als elfjes zo’n zware boeken kunnen verstoppen, dan lukt het wel zeker met lichte en vrolijke briefjes…

En toen ik vorige week begon met een leesvrije week (geen boeken, series, films, tijdschriften,…) kwam van het een het ander. Eventjes terzijde: die leesvrije week was een opdracht uit het fantastische boek “The artist’s way” waarmee ik op dit moment aan de slag ben. Ik moet eerlijk bekennen dat het mij maar drie of vier dagen gelukt is, en ook niet 100%. Maar ik sta helemaal achter het idee van nu en dan een leesvrije week in te voeren. Voor wie zijn creativiteit wil terugvinden (want ja, het zit ook in jou!!!), een aanrader!

Op de eerste avond vouwde ik heel eenvoudige origami-envelopjes. Ik ontdekte dat een papiertje van 15 op 15 cm een envelopje wordt waar mijn kaartjes als zonnestraaltjes precies inpassen. De perfecte elfjespost dus! Wie zelf zo’n envelopjes wil maken, de werkwijze zie je hieronder. En je hoeft helemaal geen origamipapier aan te schaffen. Met een oud tijdschrift vouw je zeker wel tientallen envelopjes. Oude prentenboeken zijn ook altijd leuk voor papierprojectjes. Of oude schoolatlassen die je niet meer kan gebruiken. Maar goed, zo vouw je ze dus:

En hier het resultaat van een avondje vouwen:

origami envelop wenskaartjes

 

Op avond twee schreef ik korte boodschappen op kaartjes. Ik weet natuurlijk niet wie het briefje zal vinden maar ik ga er vanuit dat de juiste boodschap wel bij de juiste persoon terecht komt. Voor mezelf merk ik vaak dat net op het moment dat ik het kan gebruiken er iets op mij af komt dat precies daarbij aansluit. Sceptici zullen misschien wel zeggen dat je gewoon die dingen hoort en ziet die je wilt horen… Ik denk dat het een beetje de twee is. Het ene sluit het andere niet uit he.

 

post positieve boodschappen

 

Op avond drie plakte ik op de gevulde envelopjes een stickertje. Kwestie dat de vinder het durft open doen. En toen lag er dus een heel stapeltje post klaar.

 

elfjespost post met inspiratie

 

Nu heb ik wel al een heel betrouwbare postmuis in dienst voor het verzenden van mijn pakketjes maar voor deze opdracht was ik toch op zoek naar iemand met meer verfijning. En oef, ik heb ze gevonden! Vanaf nu komt deze postelf mijn team versterken:

de postelf elf illustratie ateljee heksenfee

 

Helemaal klaar om positieve boodschapjes de wereld in te sturen. Benieuwd of jij er eentje vindt :-).

 


Tags: ,
Categorie: de postelf, DIY, inspiratie, slakkenpost

je eigen weg…

iets over wegen en stoute schoenen en wie er ook nog post krijg…

Twee jaar terug viel ik stil. Helemaal stil. De weg die ik aan het volgen was leek helemaal niet meer te kloppen. Ik stapte van de weg en begon te wandelen. Gewoon. Wandelen zonder doel. Wandelen om te wandelen. Helemaal alleen. En al wandelend vond ik stilaan terug mijn eigen weg. Geen strakke betonnen weg maar een slingerend paadje. Hier en daar dicht begroeid. Soms een grote rots midden op het pad. En soms een open veld met geweldig mooie bloemen om door te rollen.

Sindsdien heb ik plechtig besloten om mijn eigen weg te volgen. En nee, het is niet altijd makkelijk. Ook ik verdwaal nog regelmatig of beland op een zijspoor. En ik weet al helemaal niet waar ik overal langs zal komen. Maar ik probeer er telkens opnieuw op te vertrouwen dat de weg er gewoon is. En dat als ik wil, ik telkens terug kan wandelen. Terug naar mijn kronkelend paadje.

Een tijdje terug was ik per ongeluk terug een zijspoor ingeslagen. Ik voelde dat ik steeds moeizamer vooruit ging. En ik deed wat ik altijd al deed. Zoeken hoe ik toch maar kost wat kost vooruit kan komen. Blijven ploeteren op de weg die ingeslagen is. Op een miserabele dag moest ik terugdenken aan een goedbedoeld advies. Dat ik mijn stoute schoenen moest aantrekken en met mijn creaties zo de buitenwereld in moet trekken. Omdat ik al jaren en jaren met dezelfde schoenen rondloop tekende ik mezelf snel een paar stoute schoenen. Het resultaat valt hieronder te bewonderen aanschouwen.

 

 

Hemeltje lief. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Dat zou ik dus nooit maar dan ook nooit van mijn leven aantrekken. Dus vanaf nu bewandel ik terug met mijn vertrouwde schoenen, of blote voeten (een van de vele voordelen van thuis werken) mijn eigen pad. Wetende dat ik nog vaak zal verdwalen maar altijd mijn weg kan terugvinden als ik dat wil.

 

 

En wie goed kijkt ziet in bovenstaande foto naar wie ik het ‘nieuwe-schooljaar-pakketje’ wil sturen… Tineke en Melina, er komt post aan! Wat er precies allemaal in zit blijft nog een beetje een verrassing…

Bewaren



Categorie: illustratie, slakkenpost

Feest mee met ateljee heksenfee…

Het is hier de laatste tijd nogal de tijd van de verjaardagsfeestjes. Niet voor mij, nee. Ik ben dat ergens gestopt toen ik niet meer kon onthouden hoeveel jaar ik wel precies ben. Maar als mama van twee kindjes in grote klassen en een horde neefjes en nichtjes valt er wel regelmatig een uitnodiging in de bus of de mailbox. De mailversie heeft duidelijk een hoop voordelen: milieuvriendelijker, minder werk, snel, goedkoper,…  Toch merk ik bij mijn eigen kinderen altijd een lichte teleurstelling als ze geen persoonlijke uitnodiging in de bus krijgen (noot: mijn kinderen hebben nog geen eigen e-mailadres of gsm of wat dan ook). Pas op, dit is geen verwijt voor zij die mail-uitnodigingen versturen. Ikzelf verkoos vorige maand bij het feestje van mijn dochter ook voor de mailversie. De verontwaardiging bij dochterlief is gelukkig terug volledig verdwenen…

Omgekeerd ben ik ook altijd getuige van een groot enthousiasme als er eens een feestelijke uitnodiging in de bus valt. Het plezier van te ontdekken dat ze echte post hebben, helemaal voor zichzelf. En daarna genietend de envelop open scheuren om het kaartje te bewonderen. Die momenten (en de verontwaardiging van dochterlief natuurlijk) hebben me doen beslissen vanaf nu toch terug voor een echte uitnodiging te gaan. Nu hoop ik dat ik mijn belofte kan waarmaken of ik heb volgend jaar nog meer verontwaardigende blikken…

Moest jij ook voor een echte uitnodiging willen gaan alvast een ideetje:

 

Knutsel mee met Ateljee Heksenfee!

feest

 

Hoe begin je er aan?

Men neme een beestige verjaardagskaart uit mijn winkeltje. Dit kan natuurlijk met om het even welke andere blanco kaart maar vertrouw me maar dat deze kaart uitermate geschikt is voor uitnodigingen. Je kind zelf een kaart laten tekenen of knutselen is ook een optie die ik warm kan aanbevelen. Eigenlijk verkies ik de laatste optie als je kind er zin in heeft, ook al spreekt dit tegen mijn eigen winkel. Kinderen tegen hun zin laten knutselen is daarentegen geen aanbeveling. Noch voor jou, noch voor je kind. Neem het maar van mij aan…

Je stempelt de kernwoorden op het kaartje (bv. dag, liefste, wanneer, waar, meebrengen, groetjes,…) en vult de rest in met een fijn stiftje. Wat je kind zelf kan, kan je door hem of haar laten doen.

Op de envelop teken je met hetzelfde stiftje een zwierige lijn van één kant naar een andere kant. Je knipt uit washitape (papiertape) driehoekjes en plakt ze langs de lijn.

Wil je de uitnodiging nog extra vrolijk maken kan je nog een mini-vlaggenlijn erbij knutselen. Ook hier kan je kind helpen naargelang de leeftijd. Je neemt een stukje touw. Van de papiertape scheur je stukjes van ongeveer 3 cm. Je plakt de stukjes dubbel rond het touw, op regelmatige afstand van elkaar. Als alle stukjes geplakt zijn knip je van de stukjes washi-tape driehoekjes.

En tot slot, als je echt helemaal uit de bol wil gaan: stop op het einde nog een handjevol confetti bij de uitnodiging. Ik weet zeker dat je kind hier bij kan helpen. Met een perforator of punch tovert hij of zij oude tijdschriften om tot de coolste confetti. (Van deze laatste stap heb ik wijselijk geen foto gemaakt. Mijn huis was net gestofzuigd…)

 

 

Veel feestplezier!

Bewaren

Bewaren


Tags: ,
Categorie: inspiratie, slakkenpost, verjaardag